
Μια ηχητική καταιγίδα που δεν σου επέτρεπε να ακούσεις ούτε καν την ίδια σου την σκέψη έπεφτε από τον τρίτο όροφο. Μελωμένες κραυγές από φωτεινά πρόσωπα, μια όμορφη ξανθιά που κοίταζε παρακλητικά προς το μέρος μου και η έντονη οσμή του αλκοόλ με ανάγκασαν να αφήσω την βολή της σεζ λονγκ. Θρυμματίζοντας το καβούκι της συστολής μου προβάριζα τις επιτηδευμένες συμπαθητικές φράσεις με τις οποίες θα προσπαθούσα να σαγηνεύσω τους οικοδεσπότες του πάρτι. Σκέφτηκα ότι με τόσο κόσμο ίσως και να μην παρατηρούσαν καν την κοινότοπη ύπαρξη μου και να κατευθυνόμουν απευθείας προς τον τελευταίο........
Διαβάστε περισσότερα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου